هنرهای بومی

اکوتوریسم و هنرهای بومی

هنرهای بومی

صنایع دستی بخش تفکیک ناپذیرصنعت توریسم است که هنوز جایگاه و اهمیت آن و 

ارتباطش با سایر بخش های توریسم برای فعالان

گردشگری کشورمان به درستی مشخص نشده است .هنگامی که صنایع دستی تنها جنبه تزئینی و غیر کاربردی پیدا می کند و دست اندرکاران صنعت گردشگری نیز برای حمایت از آن، آن طور که باید تلاش 

نمی کنند بیم آن می رود که رفته رفته این همه هنر و زیبایی منحصر به فرد که در مناطق مختلف کشور پهناورمان وجود دارد به فراموشی و فنا سپرده شود.

فعالان عرصه محیط زیست همواره نگران انقراض گونه های گیاهی و جانوری هستند. بنابراین با تشکیل انجمن های مختلف و آموزش و فرهنگ سازی در این زمینه تلاش می کنند ، حال آنکه بسیاری از هنرهای سنتی و بومی ما نیزکه در طی سالها در مناطق مختلف وجود داشته است با از دنیا رفتن آخرین بازماندگان خالق آن هنر نابود می شوند. هنگامی که هنرمند قادر نباشد هنر خودرا به دیگران عرضه کند و از این طریق امرارمعاش کند دیر یا زود انگیزه اش کم رنگ می شود تا حدی که ممکن است
دیگرتوان ادامه مسیر را نداشته باشد و به حرفه ای دیگر که امکان گذران زندگی را به وی دهد روی آورد. مسلما حضور گردشگر و علاقه او جهت خریداری محصولات بومی یک منطقه برای خالق آن بسیار دلگرم کننده خواهد بود و به او انگیزه خواهد داد تا برای ارتقاء کیفیت محصول خود و نیز عرضه بیشتر آن تلاش کند. از آنجایی که اکوتوریسم شاخه ای از طبیعت گردی است که به پایداری طبیعت و اجزای آن می اندیشد و در تلاش است تا گامی در جهت بهبود زندگی جامعه محلی منطقه بر دارد و با توجه به این که یکی از راههای مناسب جهت ارتقاءکیفیت زندگی مردم یک منطقه خریداری از محصولات بومی آن هاست ،می توان نتیجه گرفت که توجه به اکوتوریسم حمایت از صنایع دستی را نیز به دنبال خواهد داشت. اکوتوریست ها اصولا افرادی هستند علاقمند به طبیعت ، کنجکاو و جستجو گر ،مسئول ، اهل اندیشه و کسانی که به طبیعت و فرهنگ منطقه مورد بازدید احترام می گذارند .آنها علاقمندند تا با مراحل ساخت محصولات بومی آشنا شوند و یا حتی در تهیه صنایع دستی مشارکت کنند .

هر یک از اعضای خانواده گردشگری می بایست نسبت به پایداری صنایع دستی و هنرهای بومی ایران زمین احساس مسوولیت داشته باشند. راهنمایان تور می توانند با شناخت کافی از هنرهای بومی کشورمان آن را به درستی به گردشگران معرفی کنند و تا حد امکان برایایجاد انگیزه در گردشگر جهت خرید آنها 

تلاش کنند .از طرفی با استفاده و کاربرد صنایع دستی در زندگی روزمره، اطرافیان خود و توریست ها را به استفاده از صنایع دستی ایران تشویق کنند. دفاتر خدمات مسافرتی می توانند با شناسایی صحیح محصولات بومی و صنایع دستی ایرانی در برنامه ریزی سفر به ویژه برای گردشگران خارجی زمان کافی برای خرید آنها در برنامه تور در نظر بگیرند.در اکثر کشورهای توریستی خرید از بازارهای صنایع دستی به سبب نقش آن در ارز آوری، بخش مهم برنامه سفراست. سازمان های ذی ربط می توانند با کمک بخش خصوصی

پروژه هایی در جهت توانمندسازی جامعه محلی در قالب پروژه های اکوتوریستی را حمایت کند. این گونه پروژه ها باعث می شود تا زمینه برای اشتغال زایی جامعه محلی در مناطق مختلف فراهم شود. گردشگران نیز با آگاهی و مطالعه در مورد ارزش صنایع دستی ایران و نیز خریداری آن بهترین مبلغین این محصولات خواهند بود .اکوتوریست ها با استفاده از این هنرهای زیبا به ویژه در محل تولید، هم لذت می برند هم به جامعه میزبان انگیزه و امید ادامه راه را می دهند . رانندگان وسایل نقلیه عمومی در شهرهای توریستی نیز نقش مهمی در معرفی صنایع دستی منطقه به عهده دارند.چراکه می توانند مراکز عرضه صنایع دستی را به گردشگرانی که به صورت انفرادی سفر می کنند ، معرفی نمایند .