کانون

گزارش های کانون

... گزارش نوزدهمین گردهمایی

گزارش نوزدهمین گردهمایی کانون گردشگری مسئولانه

نوزدهمین گرد همایی ماهانه کانون گردشگری مسئولانه آوای طبیعت پایدار در تاریخ 02/11/1391 برگزار گردید.
موضوعات:
1- پخش مستند درباره فعالیتهای راهنمایان گردشگری منطقه سیراف با عنوان بچه هایی مثل ...) کاری از حمید قزلو با حضور مستند ساز
2- سخنرانی ژاله ابراهیمی با عنوان موزه ها در گردشگری امروز
3-سخنرانی آقای اشکان بروج با عنوان پژوهشی علمی درباره نقش اقامتهای بوم گردی در توسعه پایدار

در ابتدا مستند" بچه هایی مثل ..." کاری از حمید قزلو پخش شد. کارگردان توضیحاتی راجع به چگونگی شکل گیری ایده ساخت این مستند و تیم و همکارانشان ارائه دادند.همچنین بخشی از تجربه خود را در هنگام ساخت فیلم با جامعه بومی منطقه سیراف به ویژه نوجوانان فعال و راهنمایان محلی منطقه با شرکت کنندگان در جلسه درمیان گذاشتند.

سپس سرکار خانم ژاله ابراهیمی راهنمای تور و فعال حوزه گردشگری سخنرانی خود را با عنوان" موزه ها در گردشگری امروزآغاز کردند. خانم ابراهیمی در ابتدا موزه رااز نگاه ایکوم(شورای بین المللی موزه ها) توضیح دادند و با نمایش تصاویری از موزه های متنوع در کشورهای مختلف به ویژه کشورهای اروپایی صحبت های خود را ادامه دادند. از جمله موزه هایی که در مورد آنها صحبت شد می توان به موزه اسکانسن در استکهلم،موزه توپوگرافی ترور در برلین،موزه مادام توسوی آمستردام و باغ موزه قصراشاره نمود.
یکی از نکات جالب در مورد موزه قصر استفاده از زندانیان قدیم به عنوان راوی و راهنمای بازدید کنندگان بود.در واقع این موزه در ابتدا قصر قجری بوده که تبدیل به زندان شده بود و با گذشت زمان امروز به موزه تبدیل شده است.
در پایان خانم ژاله ابراهیمی در مورد تنوع مکانی موزه ها نیست اشاراتی داشتند مانندموزه در فرودگاه (فرودگاه آتن)، مترو به مثابه موزه (استکهلم) و موزه در خیابان های شهرها

سخنرانی آقای اشکان بروج با عنوان پژوهشی علمی درباره نقش اقامتگاههای بوم گردی در توسعه پایدار
در ادامه آقای اشکان بروج به شرح طرح کلی پایان نامه خود که در مقطع کارشناسی ارشد به دانشگاه ارائه داده اند، پرداختند. ایشان از سال 1382 راهنما و برنامه ریز تورهای فرهنگی هستند و بعد از آن هم به حوزه طبیعت علاقه مند شدند طرح کلی پایان نامه ایشان مربوط به مطالعه تطبیقی اقامتگاههای بوم گردی در مناطق بیابانی از منظر توسعه پایدار گردشگری است.
در ذیل به شرح خلاصه ای از این طرح ارائه می گردد:
** از اهداف کلی انجام این تحقیق می توان به آگاه سازی گردشگران و راهنمایان طبیعت و یا فرهنگی در ارتباط با اقامتگاههای بومی و لزوم توجه و شناسایی و کمک به تبدیل آنها به بنگاههای کوچک جهت طبیعت گردی اشاره کرد.
** ارزیابی پایداری گردشگری روستاهای ایران نشان می دهد گردشگری در ایران از ضعف های زیادی برخوردار است در همین راستا یکی از فرضیات موجود در این تحقیق این است که اگر اقامتگاه در یک روستا توسط خود مردم بومی ساخته شودآیا پایداری به وجود می آید؟
تایید یا رد این فرضیه نیازمند پاسخ به سوالات اساسی جهت ارزیابی زیر ساخت اقتصادی ، اجتماعی ، مدیریتی و زیست محیطی ،همچنین اندازه گیری هر کدام از شاخص ها با در نظر گرفتن استانداردهاست . مثلا روستایی مانند روستای مصرابتدا باید توان پذیرش گردشگران را طبق جدول برنامه ای داشته باشد. مردم محلی و گردشگران هم از این موضوع استقبال کنند و در نهایت از لحاظ زیست محیطی طوری برنامه ریزی و اجرا شود که به جامعه محلی و طبیعی آنجا آسیب نرسد ،همین طور از لحاظ اقتصادی نباید متضرر شوند.جهت سنجیدن پایداری از شاخص های مختلفی استفاده میشود.
پایه اول دانش بومی را سرمایه انسانی و خدمات اقامتگاهها بوم گردی و تمامی تجربیات از آنها در قالب بسته های گردشگری تشکیل می دهد.
برای مثال خانواده ای به مکان تولد خود مراجعت کرده با سرمایه خانوادگی آن مکان را تبدیل به اقامتگاه کردند مثل خانواده طباطبایی ها در روستای گرمه، مازیار آل داود درروستای گرمه .آنها باعث کسب و کار هم خانواده خودشان و هم بعضی از همسایگان و هم موجب رونق منطقه به جهت رسیدگی از لحاط برق و آب و... از طریق سازمانهای ذیربط شده اند.اقامتگاههای بومی به 3 دسته تقسیم می شوند:1- اکولوژها2- اکوکمپ ها و یا کمپ سایت ها که تمرکز روی توسعه پایدار دارند مثل اعضای خوشه ساربوم گردی - اکو هتل ها که گواهی سبز یا زندگی سبز را دارند ( بعضی از هتل های سنتی). در پایان آنچه که در سیستم طبیعت گردی ما اتفاق می افتد ، این است که ما در کشورمان از سیستم توسعه پایدار در حال دور شدن هستیم. ما باید به جامعه محلی بیشتر ارج نهیم و از پایین به بالا حرکت کنیم ( از مدیریت و مشارکت) و بتوانیم گپ بین دانشگاه و بخش اجرائی را پر کنیم زیرا اگر ارتباط بین دانشگاه و جوامع بومی قوی تر شود با نتایج بهتری روبرو شویم.
در پایان آقای هاشم طباطبایی به عنوان نمونه ای از افراد کار آفرین که در روستای فرحزاد اقامتگاه بومی خودرا با سرمایه خانوادگی اش ایجاد کرده است برای اعضای کانون صحبت کردند:
(( فکر اولیه این کار از زمانی در من شکل گرفت که افرادی از اروپا به منطقه ما می آمدند و من همیشه راهنمای محلی آنها بودم این همیشه دغدغه من بود که خانه پدری خودم را احیاء کنم و دعای پدر و مادر پشت راهم باشد با مشارکت مالی اعضای خانواده خانه پدری ام را تبدیل به اقامتگاهی برای اسکان مسافران کردیم. روستا از حالت خالی از سکنه بودن نجات پیدا کرد به اداره برق نامه نوشیم و الان منطقه ما تیر برق و امکانات تکمیلی دیگر رادارد. همسایه های خودمان را تشویق به بر گشتن کردیم . صنایع دستی دوباره در روستا احیا شدو گردش پول و سرمایه در روستا باعث شد تا به فقرزدایی روستا کمک شود)).

تهیه گزارش :مینا حورزاده فارغ التحصیل راهنمایان طبیعت گردی دوره سیزدهم

  • تاریخ آخرین ویرایش 1392/1/27